|
|
|
|
|
|
|
|
| เสรีภาพและจิตวิญญาณศิลป์ยุคเผด็จการ | |
|
"มันไม่ใช่หน้าที่ของศิลปะ ที่จะต้องเอามือไปคลุกโคลน เพื่อสิ่งสกปรก ไม่ใช่หน้าที่ของศิลปะเช่นกัน ที่จะระบายสีผู้คน เฉพาะในสภาวะที่เสื่อม ที่จะวาดร่างคนไร้สมองโง่เง่า เสมือนเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นแม่ นำเสนอภาพคนพิการ หรือคนหลังค่อม คนเขลา เสมือนเป็นตัวแทนของความแข็งแกร่ง ของมนุษย์... ศิลปะต้องเป็นหัตถกรรมอันสูงส่ง และงดงาม เป็นสิ่งส่งเสริมผลกระทบ อะไรก็ตาม ที่เป็นธรรมชาติ และสุขภาพ ถ้าศิลปะไม่ได้มีหน้าที่เช่นว่านี้ เงินที่จ่ายไป ก็ไร้ประโยชน์" (อ้างจาก Steven C. Dublin , Arresting Images Impolitic Art and Uncivil Actions,Routledge,N.Y.1992 , p.213) คุณอ่านแล้วลองทายซิว่าใครกล่าวข้อความข้างต้นนี้ และคุณเห็นด้วยกับเขาหรือไม่? หรือคุณมีความเห็นอย่างไรกับข้อความที่ว่า "งานศิลปะที่ไม่สามารถทำให้ผู้คนเข้าใจได้ง่าย แต่ (ถ้าจะให้เข้าถึงมันได้) ก็ต้องการคู่มือ ความรู้มากมายเพื่อที่จะพิสูจน์สิทธิ์ในการดำรงอยู่ของศิลปะทั้งหลายเหล่านี้ จะมีก็แต่พวกวิกลจริต ประสาทเสีย ทระนงโอหัง เท่านั้นที่ค้นพบ และยอมรับสิ่งโง่ๆ หรือไร้สาระพรรณนี้ |